Evet hiç görmeden evlenmek olur mu?İşte benim hikayemde tam burada başlıyor.Hayata tutunmaya çalışırken hedefsiz yol alırken karşınıza biri çıkıyor tüm umutlarınızı ona bağlıyorsunuz.Onun için acı çekerken o sizin acınızdan bir haber.Gerçekler her zaman acıdır,acımla yüzleştim kalbim kırık, acı dolu bir arayışın içindeydi onuda teknolojinin sınırı tanımayan içerisinde buldu.Benim için gerçeklerin uzaklarındaydı sanal alemdi o kadar.

Nerden bilirdim sanal alem kaderimi değiştirecek.İki farklı kültür ortak noktamız ingilizce, ikimizin duygularına tercüman oldu ingilizce.Her iş çıkışında internet kafede soluğu alıyordum.İki ülke arasında saat farkıda cabası.Birbirimiz sanki yılardan beri tanıyoruz.Doğum günümü öğrendi aylar sonra doğum günümde telefonum çaldı arayan kargo şirketiydi kargonuz var dediler büyük heycanla kargoda aldım soluğu.Çok uzaklardan bana hediyeler gelmişti kış ayında mavi boyunbağ,peçi isminde yerel şapka,batik dedikleri renkli çiçekli gömlek dünyalar benim olmuştu.

Fabrikada çalışıyordum kazancım çok azdı nasıl gidecektim oralara.Endonezya uçakla 90.80 km toplamda 12 saatlik yolu nasıl aşacaktım.Gazete ilanında memur alımına dair ilanı gördüm.Gerekli evraklarımı hazırladım istanbul silivri adliyesine evraklarımı gönderdim başvurum kabul edildi.Çok mutluydum hayallerime bir adım yaklaşmıştım buralardan gitmem için büyük şanstı.İstanbul yollarına düştüm.Memurluk sınavı benim için büyük hüsran oldu.Bilgisayarı açtım gözlerimde sicim gibi yaşlar boşalıyordu nasıl söyleyecektim başarısız olduğumu elimde avucumda hiç bir şeyim yoktu istanbulda abimin yanında kalıyordum aramızdaki sanal alemde hiç görmeden başlayan ilişkimize son verecektim.

Onun umutlarıyla oynayamazdım.Bitti dedim sayanku ben başarız oldum ayrılalım düşmüştüm bir kere artık yerden kalkacak gücüm kalmamıştı.Facebookta benim için Bryan ADAMS*ım here parçasını paylaştı her ne olursa olsun senin yanındayım.Bana çok inanmıştı bu inancı boşa çıkartmamalıyımdım.Özel güvenlik şirketinde iş bulmuştum çok çalışıp para biriktirip arkama bakmadan gidecektim Türkiyeden.Üç ay çalışabildim doğru dürüst para alamdım annem sürekli gel yavrum diyordu duygularımı açtım anam yüreği büyük anam bana en büyük desteği verdi.

Memleketime döndüm fabrikada işe başladım az birikmiş paramla pasaportumu çıkarttım.Köyde ineklerimiz vardı babam sattı bütün parasını bana verdi.Eylül ayında yavaş yavaş yapraklar sararırken benim için yeşeriyordu.İstanbuldan daha yeni ayrılmıştım tekrar istanbul yolu gözüktü gidiş dönüş biletimle Atatürk havaalanında türk hava yollarıyla yolculuğum başladı.Yol bilmem dil bilmem allahın yardımıyla 12 saatlik yolu aştım.Hep sanal alemde gördüğüm sevdiğimi kanlı canlı yakında görecektim.İçimde büyük mutluluk vardı söz vermiştim sözümü tutmanın vermiş olduğu huzuru doya doya yaşadım .Seekarno havaalnında karşılaştık o an hayatımın dönüm noktası oldu……